کوچک جنگلی

سلمان هراتی

مرد جنگل از زنده یاد بیژن ترقی

شعری برای سردار جنگل
مرد جنگل که دریا دلی بود
روح سرخ و سرِ سبز صحرا
برگ برگ درختان ستایند
جانفشانی آن مرد تنها
آتش افتاده در جنگل و کوه
خشم دریا و طوفان جنگل
در رگ غیرتش آتش افروخت
حیله ی دشمنان فسون کار
اینهمه سرکشی بر وی آموخت
همرهان را به ناگه صلا زد
در سپاهی که از شرزه مردان
در خم جاده ها کرد پنهان
خود چه شیری دلاور عیان شد
تن چو تندیس از پهلوانان
نعره خارا شکن چهره چون مس
هر زمان مردی از قهرمانان
قد مردانگی ها علم کرد
سوخت بنیان نامردمی ها
قصد بیگانگان ستم کرد
آشنایان رهش را ببیند
هر زمان زادمردی چو خورشید
در دیار من وتو درخشید
دست بیگانگان بد اختر
چونکه او را سر راه خو دید
همره ما به چاهش در افکند
ناگه از برکه ها سررسیدند
هموطن مست ومنافق
یک به یک را چو بردار کردند
او بماند و نه یک تن موافق
آسمان وه چه کولاک می کرد
دشمنی با عزیزان چه رازی ست
دست یاری تو گویی شکسته
ساز مهر و محبت خدایا
تار و پودش ز هم در گسسته
نالد از دور امواج دریا
جنگل این سبزی و روح شاداب
از تو دارد که آزاده بودی
سرو بودی صنوبر سپیدار
گر چه جان را زکف داده بودی
تا ابد زنده ای ای دلاور
جرمت این بس که اهریمنان را
رانده بودی به خشم ودلیری
شیر را دیده بودم به زنجیر
مرگ شیران به است از اسیری
کشته ای اوفتاده به صحرا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سال گذشته همین روزها بود که تصنیفی از استاد ناصر مسعودی به دستم رسید. این تصنیف که در وصف گیلان و کوچک جنگلی اجرا شده بسیار زیبا و شنیدنیست . لینک دانلود این تصنیف با حجم ۳٫۲MB برای دانلود آماده شده که می توانید استفاده کنید .

موزِر دَبَسته دانه میرزا مردِ میدان بو
نه من ، نه تو که اَمی خانه سبزِمیدان بو

نیشه می داغ َ مَنستان سفیدرودا خاطر
که لاله اونِ خونِ دیل خروشان بو

اویه که پَر فوکونه واشکِ هراس ، کُوتر
جوخوفته کو سر ِ کبکانه ره خروس خوان بو

پائیزکه ناجیه رختا درختِ تن داشتی
اَ باغ رِ اون ِ سایه اَرَش واگردان بو

پرنده بو که بهارا اَرا اورا بوردی
ایی وار به کویِ کمندان ، ایی وار به گیلان بو

هوجور که باد بزنه خیزرانَ مُردابا
همیشه خواب اونه شین جنگلِ پریشان بو

ورای دانه نو بو ، تا خو را به داما کشه
انَر تُرنگِ شکاربان هَه خلق ایمان بو

به دونیا زنده نانستی ، نه شیخا ، نه شایا
خو آسمانِ ستاره ، خو سفره ، رِ نان بو

نفس دایی اَ هوا رِ ، نفس نفس گوفتی
گیلانِ حافظِ جان هوت ِ جوانان بو

چره گی میرزایا خان ، خان اونه کوچیکا کونه
اونی که رعیتَ خونَ بوخوردبو ، خان بو

ورق ورق تَره تاریخا چی دهه ایشتاو
گیلان مَشتِگی الان ، می خانه آبدان بو

به خون بینیشته غروب دم ایتا زمستان روز
گیلانِ خلقِ ستاره می کاس چومان بو

چره گولاز نوکونه شاعرانِ جی شیون
تی وصفِ حالِ رِ وختی قلم به فرمان بو

موزر دَبَسته دانه میرزا مردِ میدان بو
نه من ، نه تو که اَمی خانه سبزِمیدان بو

دانلود این شعر با صدای زنده یاد شیون فومنی

حجم ۵٫۳ MB

سال نو را به همه دوستان خوبم تبریک عرض می کنم . امیدوارم سال خوبی رو در پناه حق آغاز کرده باشید .
فردا نهم فروردین مصادف با سالروز درگذشت « مسیحا » ی شعر معاصر کشورمان سید حسن حسینی است . او نقش بسزایی در شکل گیری شعر پس از انقلاب داشت . از او آثاری چون «هم‌صدا با حلق اسماعیل» (مجموعه‌ی شعر)، «براده‌ها» (نثر ادبی)، «بیدل، سپهری و سبک هندی»، «گنجشک و جبراییل» (مجموعه‌ی شعر عاشورایی)، «مشت در نمای درشت» (معانی و بیان در ادبیات و سینما)، «گزیده‌ی شعر جنگ و دفاع مقدس» (با انتخاب و توضیح)، «نوشداروی طرح ژنریک» (مجموعه‌ی شعر طنز)، «طلسم سنگ» (مجموعه‌ی نثرهای عاشورایی)، «شقایق‌نامه» (نثر عاشورایی)، ترجمه‌ی «حمام روح» (جبران خلیل جبران) ، « نگاهی به خویش» (گفت‌وگو با شاعران و نویسندگان معاصر عرب همراه با موسی بیدج) ،«ملکوت سکوت»(شعرهای سپید و نیمایی) ، «سفرنامه‌ی گردباد» (شعرهای کلاسیک) و «از شرابه‌های روسری مادرم» (درباره‌ی حضرت زهرا (س) ) بر جای مانده است .نزدیک بودن به سالروز در گذشت مسیحا سبب شد تا شعری از او دریاره ی میرزا کوچک را انتخاب و در وبلاگ بگذارم . روحش شاد .
شعر < تنفس آتشفشان سرد > از مجموعه ی «هم‌صدا با حلق اسماعیل» اشاره دارد به فضای پر التهاب جنگل و نهضت جنگل پس از شهادت میرزا کوچک جنگلی . اصطلاحات و تعابیر در این شعر فوق العاده زیبا و دلچسب است . با هم شعر زیر را می خوانیم :

تنفس آتشفشان سرد

جنگل ،
سکوت ،
هیچ …
آهسته یک قدم
در متن احتیاط
ضربان بی امان فاجعه در گیجگاه باد
تلواسه۱ ی تفنگ
رؤیا و بوی ماه
در شامه ی پلنگ
ضربان نبض مرگ
بی تابی زمین
در انتظار برگ
دست شکارچی
در معبر فشار
پیوند بی تزلزل باروت و انفجار
آنک نزول پوزه ی کفتار و خرس و گرگ
در عرصه ای حقیر
بر قامتی سترگ
با برگ برگ سبز درختان ملتهب
آنک ظهور پچپچه ی لاله های سرخ:
ـ گویا گراز زخمی شب بر گلوی نور
دندان فشرده است!
ـ گویا دوباره گوی ظفر را
چونان همیشه
پنجه ی نامرد برده است!
ـ شاید حریق شوق رهایی
همراه با دلاور جنگل فسرده است؟
خنیاگر۲ خزر
فریاد می زند:
«جنگل نمرده است
هرچند بی شمار
در جزر و مد خنجر شب زخم خورده است
جنگل نمرده است…»
*
آتشفشان سرد
آنک دوباره گرم
نفس می کشد به شوق
در قامت ستبر دلیران پاسدار
ـ  چونان ظهور معجزه ای ـ
زنده می شود
میرزا شهید شور و شعف
گرد گیله مرد
*
خنیا گر خزر
فریاد می زند:
میرزا نمرده است
میرزا حریق جنگل در خون تپیده را
میرزا طلسم فجرو طلوع سپیده را
میرزا تفنگ را
به شهابان شب شکن
این قاصدان صبح
این وارثان مصحف و میزان سپرده است.
میرزا نمرده است
خنیاگر خزر
فریاد می زند.
آذر ۵۹

۱ اضطراب
۲ آوازه خوان / نوازنده…

از دوست خوبم فقیـر تشکر می کنم

اماکی میرزا داریم
چه گوارا نخاییم
گوراب زرمیخه داریم
کوبا نخاییم ،
آی برار آی خاخور
د نوگو میرزا چقد جنگل خوسی
میرزا کی خواب واسی
جنگل نوشو
مردم فریاد ره
گدوک* بوشو.

*گدوک محل شهادت میرزا و گائوک آلمانی (هوشنگ)