فردا یازدهم آذر ماه مصادف است با هشتاد و هشتمین سالگرد شهادت میرزا کوچک جنگلی . یاد و خاطره ی سردار همیشه ی جنگل را گرامی میدارم . بنده در این وبلاگ به نقل از کتب یا وبلاگ های دیگر بسیار درباره نهضت جنگل و میرزا و یارانش نوشته ام . نمی دانم موفق بوده ام یا نه ولی سعی کرده ام در سخت ترین شرایط این وبلاگ را زنده و سرپا نگهدارم . میرزا کوچک را مثل خیلی ها منحصر به آذر ماه نکردم و تلاشم بوده تا در تمامی ماهها مطلبی در باره ی او و نهضتش نوشته باشم . با این وجود هنوز احساسم این است در این مقوله در ابتدای راه هستم . امیدوارم بعد از این بتوانم بیشتر از این در خدمت این وبلاگ و دوستان باشم . مطالب خوبی این روزها درباره میرزا کوچک خان نوشته شد و البته بنده بعضی از آنها راخواندم و از این بابت خوشحالم . من قصد کار مناسبتی را ندارم و فقط به یکی دو جمله فعلا بسنده میکنم . میرزا مرد میدان بود و مرد عمل . درد وطن و درد مردم داشت . مسلمان بود و مسلمان را درک می کرد . … میرزا اگر چه کوچک جنگلی ها بود ولی سردا بزرگ جنگل بود . میرزا مردمی بود اما تنها بود ، تنهــــــــا ماند .
به امید خدا فردا ( یازدهم آذر ) یک مطلب تازه در وبلاگ منتشر می کنم . منتظر باشید .
در همین مورد بخوانید:
- زندگی نامه
- ماجرای یک نامه
- عکسی از میرزا کوچک جنگلی
- کوتاه درباره ی «جنگل و استقلال خواهی »
- روزنامه جنگل
- مقبره میرزا کوچک جنگلی در رشت


